สวัสดีปีใหม่

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันศุกร์ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 at 12/31/2553

สวัสีปีใหม่ ขอให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้มีความสุขมากๆนะ คิดสิ่งใดก็ขอให้สมหวังสมปรารถนา
ปีใหม่แล้ว อะไรที่ไม่ดีก็ลืมมันไปซะ แล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่กับสิ่งใหม่ๆ

จะรักและห่วงใยกับเธอ ตลอดไป ...Myrainbow...

สุดท้ายคืออะไร

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันพฤหัสบดีที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 at 11/25/2553


YES OR NO ???

ช่วยตอบฉันทีได้ไหม

ว่า รัก หรือ ไม่รัก

เผื่อเลือก เผื่อทิ้ง

สรุปแล้วเธอว่าไง

ความสุขในวันลอยกระทง

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันจันทร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 at 11/22/2553


This year, Loy (21/11/2553) is the day the happiest day because I had it with people I love Loy. Although not seen each other. But I also Loy with him. Via phone Annum is the first year that I had with him Loy. I miss him very much in love I finally talked to him he makes me happy and forget about his bad that made me hurt, but I love him more then 3 hours they called me. The first word I hear is "Have I very happy." I am glad almost break down. Tearing out when did not know. He said I'm sorry I said "I know that I rarely have time for my brother after the apology, but this time I will provide the tooling with the younger brother all alone." Wai romance this time around tears stream It almost did not stop it. Long ago that I've never heard this. Prior to his call. I went with the idea that "I was just a separate time or not. Why does he not care. I hardly care at all. " After I stop to think just a few minutes he called and he told me that "I'm sorry that this year has gone by Loy. Maybe next year but will have to wait for me, love. "

ในวันที่ฉันคิดถึงเธอ

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันพฤหัสบดีที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 at 11/04/2553

03/11/2553
ในวันที่ฝนตกมีคนเคยคิดไหมว่าบรรยากาศมันหนาวเย็นมาก มองดูออกไปนอกหน้าต่างในระยะเวลาที่ฝนตก มันช่างหว้าเหว่ เศร้า ๆ เหงาๆยังไงก็ไม่รู้ บอกตามตรงเลยว่า มันมีความรู้สึกคิดถึงใครบ้างคนที่เค้าไม่ได้อยู่ตรงนี้ เค้าจะคิดถึงและเป็นห่วงเราบ้างไหม เค้าจะมีความรู้สึกเดียวกับเราหรือเปล่า เค้าจะทำอะไรอยู่ตอนนี้ บรรยากาศช่วงนี้ทำให้ฉันคิดถึงเค้ามากขึ้น คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง แทบทุกวัน และทุกเวลา เมื่อไหร่นะที่บรรยากาศแบบนี้จะหมดไป ความเศร้า ความเหงา มันเริ่มเข้ามาในวันที่ฝนเริ่มตก ความหนาวเย็นของลมและฝน ทำให้ฉันนึกถึงเค้า และอยากบอกเค้าเพียงคำเดียวว่า "อยากมีใครสักคนให้กอด" BY Porcher

04/11/2553
รุ่งเช้าของวันใหม่ ตื่นขึ้นมาเจอแต่น้ำเต็มไปหมด เมื่อมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง (วันนี้น้ำท่วมอีกแล้วหรอเนี่ย ครั้งนี้รู้สึกว่ามันจะหนักกว่าวันก่อนที่พายุเข้าอีกนะเนี่ย) ช่วงนี้มันเกิดอะไรขึ้นฝนตกทุกวันตั้งแต่เช้ายันค่ำเลยอะ ใครก็ได้ช่วยบอกที ณ ขณะที่กำลังเขียนไดอารี่อยู่นี้ฝนก็ยังคงตกอยู่ ตกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะเนี่ย เมื่อกี้โทรไปหาพ่อที่บ้าน อิอิ บ้านฉันน้ำท่วมอีกแล้ว แต่ดีนะที่ยังไปได้เข้าไปในบ้าน เป็นห่วงคนที่บ้านจังเลย เป็นยังไปบ้างก็ไม่รู้นะ ฉันคิดถึงพ่อ แม่ และน้องจังเลย เมื่อก่อนเวลาน้ำท่วมเราอยู่ด้วยกันที่บ้าน แต่ในวันนี้ฉันไม่ได้อยู่ด้วยกันกับพวกเค้า ฉันอยู่ที่มหาวิทยาลัย คิดถึงวันเก่าๆ ในวันเวลาที่ฝนตก ฉันกับน้องก็ออกไปเล่นน้ำฝนกันเป็นประจำ แต่มาในวันนี้ฉันทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว เมื่อกี้ฉันบอกกันพ่อว่าวันนี้ไม่ได้ไปเรียนเลย น้ำท่วม พ่อบอกว่าก็ไม่เป็นไรถ้าไปแล้วเราเปียก ไปนั่งเรียนอยู่เดี๋ยวจะไม่สบาย ไปเป็นไรหรอก เอาตัวเราก่อน ให้เราไม่เป็นหวัด ไม่โดนฝนแค่นี้ก็ดีแล้ว ดีกว่าตากฝนไปเรียนแล้วเราไม่สบาย เดี๋ยวเราจะเรียนไม่รู้เรื่อง คิดถึงพ่อมากเลย ฉันไม่ได้ยินพ่อพูดแบบนี้มานานเท่าไรแล้ว พ่อค่อยเป็นห่วงและคอยดูแลฉันเสมอ แม้ว่าจะไม่ค่อยแสดงออกมาก็ตาม ฉันรักพ่อ และคิดถึงครอบครัวของฉันที่สุดเลย By Porcher

ในวันที่ฝนตก

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันอาทิตย์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2553 at 10/31/2553


วันนี้31 ตุลาคมเป็นวันที่ฝนตกหนักมากที่สุดเลย ฝนตกทั้งวันกว่าจะหยุดได้ (อยากจะบอกว่า มันเหงา)ขอแค่มีใครสักคนให้กอด แค่นี้ก็พอใจแล้ว วันเวลาที่เหน็บหนาว คนๆนั้นก็ไม่ได้อยู่เคียงข้างเรา ที่ค่อยอยู่เคียงข้างเราก็มีแ่ต่เพื่อน เพื่อน ("LovePY") คำนี้มีความหมาย "เพื่อนไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ขอแค่เพียงรู้ว่าเราเข้าใจกันก็พอ" (คำว่าเพื่อนมันอยู่ในใจ ไม่จำเป็นต้องแสดงแต่รู้ว่าเราคอยห่วงใยและดูแลกันห่างๆแค่นั้นเอง) ในวันที่ฉันคิดถึงเธอ เธอละจะคิดถึงฉันบ้างไหม อยากเจอ อยากคุยด้วย แต่รู้ว่าัมันยากที่จะได้พบกัน เธอต้องทำงาน แต่ขอให้เธอรู้ไว้ว่า ฉันยังคิดถึง และรักเธอเสมอมา (Porcher LoveU Mic(k)ey)

เมื่อ จิ๊กซอว์ตัวนั้น"ไม่ได้อยู่" ข้างกัน

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553 at 9/14/2553


บนโต๊ะตัวหนึ่ง มีจิ๊กซอว์กระจัดกระจายอยู่เต็มเกลื่อนกลาด
ยังไม่มีชิ้นไหนถูกปะติดปะต่อกัน

ที่มุมโต๊ะด้านหนึ่ง จิ๊กซอว์สองตัวนอนสงบนิ่งอยู่ใกล้ๆกัน
ลวดลายของทั้งสองเป็นสีฟ้าอ่อนของท้องฟ้ายามเช้าเหมือนกัน
คล้ายๆว่าจะเป็นจิกซอว์ที่อยู่ข้างกันในรูปที่สมบูรณ์

จิ๊กซอว์ทั้งสองตัวจึงค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าหากัน
เริ่มหมุนตัวช้าๆ พยายามหามุมที่จะประสานกับอีกฝ่ายให้เป็นหนึ่งเดียวกัน
ใช้ส่วนเว้าของเรา ไปสอดรับกับส่วนโค้งของเขา
หาส่วนเว้าแหว่งของเขา มารับส่วนป้านเทอะทะของเรา.....
ทั้งคู่พยายามอยู่อย่างนั้น......

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า จิ๊กซอว์ทั้งสองพยายามอย่างมากที่จะต่อกันให้สนิท
มุมแล้วมุมเล่าที่ลองปรับ เหลี่ยมแล้วเหลี่ยมเล่าที่พยายามประสาน
ไม่มีครั้งไหนจะต่อกันได้อย่างสนิทไร้ช่องว่างส่วนเกินเลย

สุดท้าย จิ๊กซอว์ตัวที่ใหญ่กว่าจึงยอมแพ้ เคลื่อนตัวจากไป
จิ๊กซอว์ตัวเล็กกว่าร้องเรียกด้วยเสียงโศกเศร้า

"เธอจะไปไหน ฉันทำผิดอะไรเหรอ เธอถึงต้องจากฉันไป ฉันไม่ดีตรงไหน ทำไม
เธอต้องยอมแพ้แบบนี้ด้วย เธอไม่สงสารฉันเลยหรือ ไม่เสียดายวันเวลาที่เรา
พยายามต่อประสานให้เป็นหนึ่งเดียวกันหรือ"

จิ๊กซอว์ตัวใหญ่หันกลับมาด้วยสีหน้าปวดร้าว เอ่ยเสียงเรียบ

"ทำไมเธอถึงคิดว่าเธอทำผิด การที่เราต่อกันเป็นชิ้นเดียวไม่ได้ มันไม่ใช่ความผิด
ของเธอ ไม่ใช่ความผิดของฉัน เพียงเพราะว่าเราไม่ได้เป็นจิกซอว์ที่ถูกออกแบบ
มาให้อยู่ข้างกัน ก็เท่านั้น และฉันก็กำลังยอมรับมันด้วยความเจ็บปวด....
ฉันเสียใจที่ทำเธอบอบช้ำจากการที่เราพยายามดัดตัวเองให้ประสานกับอีกฝ่าย
แต่ก็รู้ใช่ไหม ว่าฉันก็บอบช้ำไม่ต่างกับเธอเลย เวลาและความพยายามของเรามัน
ไม่สูญเปล่าไปหรอก เพราะอย่างน้อย มันก็ทำให้เรารู้ว่าส่วนโค้งของเรามันโค้ง
แค่ไหน ส่วนเว้าของเรามันลึกเท่าไหร่ และเราควรจะหาจิ๊กซอว์รูปร่างแบบไหน
มาเติมเต็มช่องว่างที่เราขาดไป ร้องไห้อยู่ตรงนั้นเถิด และทิ้งความโศกเศร้าทั้ง
หมดไว้ตรงนั้น เมื่อเธอแข็งแรงดีแล้ว เธอจงตามหาจิ๊กซอว์ตัวที่ถูกสร้างมาอยู่
ข้างๆเธออย่างแท้จริง ถึงวันนั้นเธอคงเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดในวันนี้"

จิ๊กซอว์ตัวใหญ่จากไปแล้ว
แต่เรื่องราวยังดำเนินต่อไป
ร่องรอยบอบช้ำและเสียงร้องไห้ของตัวจิกซอว์มากมาย
ยังคงแว่วมาจากทั่วทุกจุดบนโต๊ะ........

สุดท้ายแล้ว จิ๊กซอว์ของภาพชื่อความรักนี้จะถูกประกอบเป็นรูปที่สมบูรณ์สวยงามได้หรือไม่....ไม่มีใครรู้

และถึงตอนนี้ จิ๊กซอว์ตัวเล็กผู้น่าสงสารตัวนั้น จะเข้าใจสิ่งที่จิ๊กซอว์ตัวใหญ่พูดหรือยัง.....ไม่มีใครรู้

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของจิ๊กซอว์ตัวใหญ่ทั้งหมดคือความจริงหรือเป็นเพียงข้อแก้ตัว....ยิ่งไม่มีใครรู้

......เมื่อไหร่จะมีใครรู้......

การทำงานในช่วงปิดเทอม

เขียนโดย myrainbow | | Posted On วันอาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553 at 8/29/2553



คุณเคยรู้บ้างไหมว่าเด็กวลัยลักษณ์ เรียนและ ทำงานกันเป็นอย่างไรบ้าง
ขณะนี่ที่เขียนอยู่เป็นช่วงเวลาปิดเทอม แต่ทำไมฉันยังต้องมานั่งทำงานอยู่อีก ทั้งๆที่คนอื่นๆๆได้นอนหลับ
พักผ่อน ท่องเที่ยวกันอย่างสบายใจ
ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาปิดเทอม ซึ่งปิดจนถึงวันที่5 กันยายน เพราะว่าวันที่6 กันยายนนี้ก็เปิดเรียนแล้ว
อยากจะรู้ว่า เคยมีเวลาที่จะหยุดพักผ่อนบ้างไหม

เหนื่อยนะ บางวันทำงานกันจนไม่มีเวลาที่จะนอนกันเลย
ที่นี่มันคืออะไรกัน ตาเป็นหมีแพนด้ากันแล้วนะเนี่ย

....."คิดถึงคนไกล เมื่อไหร่เราจะได้เจอกัน".....Myrainbow.....